coñecido, -a

Persoa respecto da cal outra ten un trato que non chega á amizade

Etimoloxía

Substantivación do participio pasado do verbo "coñecer" que deriva do latino cognoscere de significado similar.

Exemplos *

“(...) en pleno corazón de Istambul atopo a un coñecido da Coruña, que leva un mes vivindo e traballando alí” (Yolanda Castaño: Galicia Hoxe, 17-02-2005)

“Mentres decidían qué era o mellor, apareceu un vello coñecido de Concha con ganas de esmorga.” (Uxía Casal: Vidas exemplares / Trasfegas na aurora boreal, 2006)

* As citas da Palabra do Día respectan as escollas ortográficas e morfolóxicas da edición referida.