discípulo, -a

Persoa que aprende dun mestre.

Etimoloxía

Vén da forma latina discipulus, -i 'discípulo, estudante'.

Exemplos *

"Fervíalle o espírito conmocionado por aquel son de beleza infinita e tamén polo nerviosismo do discípulo que terá que repetir, diante do mestre idolatrado, a ardua lección." (Román Raña: O crime da rúa da moeda vella)

"… falta luz nas escolas, a luz da sabedoría, da comprensión mutua, da participación activa dos nenos e nenas na súa educación, do respecto mutuo entre mestre e discípulo." (Paz Castro: Tempos Novos 12-05-2006)

* As citas da Palabra do Día respectan as escollas ortográficas e morfolóxicas da edición referida.