mirto

Arbusto oloroso da familia das mirtáceas, de flores tetrámeras ou pentámeras con pétalos brancos, froito en baga e follas perennes sempre verdes, que se emprega para adornar os xardíns, plantándoo e recortándoo de maneira que forme figuras

Etimoloxía

Termo que nace no latín myrtus ‘coroa de mirto’, pero desde o grego mýrtos de significado semellante.

Exemplos *

“As pas mecánicas desfixeran o emparrado que separaba a porta da casa da estrada, cercenaran medio patio onde adoitaban aparcar os autos da familia e levaran por diante, sen respecto ningún, un fantástico camiño de sebes de mirto e algunhas laranxeiras.” (Xavier Queipo: Papaventos, 2001)

“Quero que comeces axiña a sachar, sementar e regar. Que podes os mirtos coas formas máis estrañas da península.” (Roberto Salgueiro González: Eliana en ardentía ou Bernardo destemplado, 2000)

* As citas da Palabra do Día respectan as escollas ortográficas e morfolóxicas da edición referida.

Axúdasnos a mellorar? Pechar

A túa opinión impórtanos. Queremos saber como usas o Portal das Palabras, que che gusta máis e se botas algo en falta.

Enredarache moi pouco tempo!

Cubre a enquisa aquí