prosodia

Parte da gramática que trata a correcta acentuación e pronunciación

Etimoloxía

Termo procedente do latino prosodia, -ae ‘acento tónico’ desde o grego prosoidía, -as ‘canto de acordo con’.

Exemplos *

“E hai que buscarlla a través da sintaxe que lle presta a ánima, pensando o idioma pronunciado coa nosa fonética, acorde coa prosodia propia e coas palabras nosas.” (Alfredo Conde: O Correo Galego, 13-02-1996)

“E non me veñas con que se os signos de puntuación e a prosodia que os pariu. Eles tampouco resolven nada.” (Xurxo Borrazás: Contos malvados, 1998)

* As citas da Palabra do Día respectan as escollas ortográficas e morfolóxicas da edición referida.