Arbusto da familia das teáceas orixinario da China, de flores brancas e follas perennes, coriáceas e dentadas, que, secas e torradas, se empregan como bebida estimulante en infusión

Etimoloxía

Adaptación do vocábulo do dialecto Fun-kien t’e que entrou en Europa grazas aos holandeses.

Exemplos *

“O té vermello procede da Camelia assamica e está a medio fermentar. Para elaboralos, utilízanse as xemas foliares e as follas novas da planta de .” (Andrés Tarrío: O Correo Galego, 20-5-2002)

“Logo chega vostede, unha cousa é saber do encargo, outra ben distinta estar a escoitá-las sagaces preguntas do inquisidor, e toda a súa temperanza vai ó garete coma o Sacro Imperio e as miñas plantacións de en Xacarta pola obra silenciosa dos fitófagos...” (Xabier López López: Biff, bang, pow. Novela case negra, 1997)

* As citas da Palabra do Día respectan as escollas ortográficas e morfolóxicas da edición referida.

Axúdasnos a mellorar? Pechar

A túa opinión impórtanos. Queremos saber como usas o Portal das Palabras, que che gusta máis e se botas algo en falta.

Enredarache moi pouco tempo!

Cubre a enquisa aquí